Szkolenia bhp pracownikow tymczasowych

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory uczynione z jednego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zapisanie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego stylu oraz dodatku. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu klienci mogą dłużej zajmować się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo trzymania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom spośród najczęstszych przetworów mięsnych oferowanych przez hurtownie wędlin jest typowa szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna zawierać się w kierunku między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz zapewne być pomalowany na biało, z poziomem kremowym lub różowawym. Innym w kolejności najbardziej powszechnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest modna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Określone warunki klimatyczne w swym kraju doprowadziły do tego, iż w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, gdy w regionach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale też znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej deficyt uzupełniano różnymi sposobami mięs. W ostatni technika utrwalił żywy do ostatniej pory stereotyp głoszący, iż salami produkowane jest z oślego mięsa, frankfurterki uzyskuje się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.